Czy naprawdę widzimy świat takim, jaki jest? Obraz, który odbieramy, nie jest prostym odwzorowaniem tego, co dociera do naszych oczu.

Mózg nieustannie interpretuje informacje wzrokowe, łączy je z sygnałami z innych zmysłów i dostosowuje sposób, w jaki postrzegamy otoczenie.

Podczas zajęć będzie można sprawdzić, jak łatwo zaburzyć tę współpracę. Okulary pryzmatyczne przesuwają obraz względem rzeczywistego położenia przedmiotów, przez co pozornie proste zadania, takie jak złapanie piłki, trafienie do celu czy przejście po prostej, stają się zaskakująco trudne. Organizm jednak szybko zaczyna dostosowywać się do nowych warunków. Z każdą kolejną próbą ruch staje się dokładniejszy, ponieważ mózg uczy się przewidywać powstający błąd i odpowiednio go korygować.

Ciekawym elementem doświadczenia jest również to, co dzieje się po zdjęciu okularów. Mimo powrotu do normalnego widzenia przez chwilę utrzymuje się efekt wcześniejszej adaptacji. Jest to przykład tzw. efektu następczego i jednocześnie prosty sposób na pokazanie plastyczności układu nerwowego.

Zjawiska obserwowane podczas eksperymentu mają również zastosowanie w rehabilitacji. Mechanizmy adaptacji wzrokowo-ruchowej i uczenia się nowych sposobów wykonywania ruchu są wykorzystywane w terapii niektórych zaburzeń

Eksperyment z okularami pryzmatycznymi pozwala więc w praktyczny sposób zobaczyć, jak mózg interpretuje informacje, jak uczy się reagować na zmienione warunki i jak długo utrzymują się wypracowane przez niego zmiany.