Nicienie z rodzaju Trichinella wywołują groźną dla zdrowia i życia ludzi chorobę – włośnicę. Do zarażenia dochodzi wskutek spożycia surowego lub niedogotowanego mięsa zawierającego inwazyjne larwy mięśniowe włośni (Trichinella). Po spożyciu zarażonego mięsa, larwy zostają uwolnione z tkanki mięśniowej w żołądku, po czym docierają do jelit, gdzie penetrują błonę śluzową, przechodzą wylinki i w ciągu dwóch dni od zarażenia różnicują się w osobniki dorosłe: samce i samice. Po kopulacji samice uwalniają tzw. larwy nowo narodzone, które drogą układu limfatycznego i krwionośnego migrują do mięśni szkieletowych. Cykl rozwojowy pasożyta zachodzi zatem tylko w jednym żywicielu, a podczas inwazji wyróżnić można dwie fazy: jelitową oraz mięśniową. U ludzi, pierwsze objawy, takie jak wymioty, biegunka i ból brzucha pojawiają się już 1-2 dni po spożyciu zarażonego mięsa. Następnie, w ciągu dwóch tygodniu po zarażeniu pojawiają się kolejne objawy takie jak: gorączka, ból mięśni i głowy, obrzęk twarzy, dreszcze oraz świąd skóry. Mięso świń, obok mięsa dzików, stanowi główne źródło zarażenia ludzi włośniem. Dane epidemiologiczne z lat 1986–2009 wykazały, że 41% wszystkich przypadków i ognisk włośnicy u ludzi w Polsce było związanych właśnie ze spożyciem mięsa wieprzowego.

W Polsce, podobnie jak w wielu innych krajach Unii Europejskiej, mięso świń, które jest przeznaczone do spożycia przez ludzi, podlega obowiązkowemu badaniu na włośnie. Zgodnie z Rozporządzeniem Wykonawczym Komisji (UE) 2015/1375, referencyjną metodą stosowaną do badania na włośnie świń oraz innych gatunków zwierząt rzeźnych jest metoda wytrawiania próby zbiorczej z zastosowaniem magnetycznego mieszania. Metoda ta składa się z kilku etapów takich jak: pobieranie próbek z tusz zwierząt, przygotowanie płynu trawiącego, trawienie tkanki mięśniowej i końcowe badanie osadu uzyskanego po strawieniu mięśni.
Celem projektu będzie zapoznanie uczestników z taksonomią pasożyta, cyklem rozwojowym włośni, epidemiologią włośnicy w Polsce oraz metodami stosowanymi do wykrywania tej zoonozy. Projekt składać się będzie z dwóch części: (i) wykładu, na którym zostaną omówione zagadnienia teoretyczne oraz (ii) zajęć w laboratorium, które umożliwią uczestnikom poznanie i wykonanie poszczególnych etapów badania mięsa w kierunku Trichinella.