Wyobraźcie sobie polską wieś sprzed kilkudziesięciu lat: miedze pełne polnych kwiatów, kępy dzikich krzewów, małe oczka wodne i piękną mozaikę różnorodnych, wąskich upraw. W takim otoczeniu bez trudu dostrzeglibyście kicające zające, a z gęstwiny co chwilę usłyszelibyście charakterystyczne „kirrik!” kuropatwy lub głośny, metaliczny zew bażanta. Dzisiaj te piękne zwierzęta, nazywane potocznie zwierzyną drobną, mają coraz większe trudności, by przetrwać we własnym domu, czyli w naszych agroekosystemach. Czy zastanawialiście się kiedyś, dlaczego tak rzadko widzimy je teraz podczas spacerów za miastem? Głównym powodem ich stopniowego znikania są radykalne zmiany w nowoczesnym rolnictwie, a przede wszystkim problem monokultur. Zwróćcie uwagę, że współczesne pola uprawne często ciągną się aż po horyzont, obsiane tylko jednym gatunkiem rośliny, na przykład kukurydzą czy rzepakiem. Dla zająca, kuropatwy czy bażanta taka wielka monokultura staje się zieloną pustynią, na której brakuje zróżnicowanego pokarmu. Zwierzęta tracą tam naturalne kryjówki przed drapieżnikami, a w momencie gwałtownych zbiorów z dnia na dzień zostają pozbawione dachu nad głową. Likwidacja miedz i śródpolnych krzewów odebrała im bezpieczne schronienia, ale to nie wszystko, z czym muszą się mierzyć. Intensywna chemizacja rolnictwa drastycznie ogranicza ich dietę – stosowanie oprysków sprawia, że młode pisklęta kuropatw i bażantów, które na początku życia żywią się wyłącznie owadami, po prostu głodują. Dodatkowo nowoczesne, bardzo szybkie i wielkie maszyny rolnicze stanowią śmiertelne zagrożenie podczas sianokosów, bo młode zające czy wysiadujące jaja ptaki często nie nadążają przed nimi uciec. Jeśli chcemy uratować te tradycyjne gatunki, musimy jako społeczeństwo wspierać bardziej przyjazne naturze praktyki, takie jak sadzenie śródpolnych remiz czy pozostawianie nieskoszonych pasów trawy na obrzeżach pól. Pamiętajcie, że zając, kuropatwa i bażant to nie tylko piękna ozdoba polskich pól, ale przede wszystkim kluczowi mieszkańcy środowiska, bez których nasza przyroda straci swoją równowagę.