Zachowanie typowe dla danego gatunku zwierząt jest uważane za oznakę zdrowia i spełnienia jego potrzeb gatunkowych. Stąd obserwacja reakcji behawioralnych jest miarodajnym wyznacznikiem dobrostanu, którego podstawą jest fizyczne i psychiczne oraz społeczne i środowiskowe dobre samopoczucie zwierząt. Odstępstwa od tego, co uważamy za typowy behawior może być wyrazem niezaspokojenia minimalnych potrzeb zwierząt lub oznaką stanów chorobowych bądź błędów w technologii chowu.
Zachowanie obecnie użytkowanych różnych ras bydła znacznie odbiega od behawioru jego przodków czy żyjących dzikich krewniaków. Wpłynął na to proces udomowienia oraz prowadzona przez wiele pokoleń praca hodowlana. Zmiany, jakich dokonywano w metodach odchowu, rozrodu i użytkowania bydła, modyfikowały również jego zachowanie. Niezmiennie podkreśla się natomiast fakt, że behawior najbardziej zbliżony do naturalnego, bydło wykazuje przebywając na wolnej przestrzeni.
Wśród typowych dla bydła zachowań wymienia się przede wszystkim zachowania związane z pobieraniem pokarmu, z przemieszczaniem się, odpoczynkiem, wydalaniem, pielęgnacją, rozrodem oraz behawiorem socjalnym i eksploracyjnym. Należy podkreślić, że odmienne postępowanie człowieka z bydłem w zależności od kierunku użytkowania spowodowało, że wzorce behawioralne bydła reprezentującego typ mleczny i mięsny są nieco odmienne.
Uczestnicy wykładu będą mieli możliwość poznania i interpretowania indywidualnego oraz grupowego zachowania się bydła. Dowiedzą się na co zwracać uwagę, aby zapewnić zdrowotność i dobrostan zwierząt oraz optymalną produkcję mleka.