Zoochoza to powtarzalne, nienormalne zachowanie u zwierząt, które jest wynikiem wykorzystywania ich w celach rozrywkowych dla ludzi. Ten wzorzec zachowania obserwowany jest u zwierząt żyjących w niewoli, zwłaszcza u dużych ssaków. Ogrody zoologiczne, w których zaniedbywane są warunki życia zwierząt oraz cyrki, reprezentują tylko niektóre z powszechnych i negatywnych działań w stosunku do zwierząt. Na podstawie obserwacji można wykazać, że zwierzęta żyjące w niewoli doświadczają frustracji i wykazują szereg zachowań niewystępujących w ich środowisku naturalnym. W związku z coraz częstszą obserwacją tego zjawiska, niezbędne jest zwrócenie szczególnej uwagi na negatywne skutki niewoli poprzez odniesienie tej grupy zachowań do ludzkiej psychologii. Zoochoza jest zjawiskiem wywodzącym się z ludzkiej psychozy, lub odpowiednikiem tego szeregu zachowań u zwierząt. Oznacza to, że zoochoza jest zaburzeniem psychicznym, które rozwija się u zwierząt żyjących w niewoli, nie jest to jednak ściśle sklasyfikowane naukowo, gdyż psychoza u ludzi jest zjawiskiem subiektywnym, co utrudnia bezpośrednie przeniesienie tego terminu w celu usystematyzowania tego rodzaju aktywności u zwierząt. Powtarzające się, odbiegające od normy zachowania powiązane są zarówno u ludzi jak i zwierząt ze środowiskiem ograniczającym, które skutecznie uniemożliwia prawidłowy rozwój. Objawy behawioralne przejawiające się podczas zoochozy można zaobserwować  w szczególności u słoni, goryli, niedźwiedzi, żyraf, tygrysów oraz orek. Do głównych przyczyn rozwoju tych zachowań zalicza się ograniczenie przestrzeni, brak prywatności, brak wysiłku fizycznego i odpowiedniego pobudzenia umysłowego. W celu kontroli tych zachowań u zwierząt w niewoli najczęściej stosuje się farmakoterapie z użyciem leków przeciwlękowych i przeciwdepresyjnych oraz wspieranie ich kondycji fizycznej. Systematycznie wzrasta także poziom opieki weterynaryjnej, dzięki czemu zwierzęta znajdują się pod stałą kontrolą specjalistów. W związku z rosnącą świadomością ludzi z zakresu dobrostanu zwierząt w niektórych przypadkach zaleca się poprawę warunków życia w ogrodach zoologicznych, a w innych zleca się powrót zwierząt do ich naturalnego środowiska, lecz na terenach rezerwatów. Kilkadziesiąt krajów z całego świata zakazało całkowicie lub częściowo wykorzystywania zwierząt w cyrkach w wyniku negatywnych konsekwencji, jakie z tego tytułu ponosiły zwierzęta. Obecnie wszelkie miejsca przetrzymywania, hodowania i obserwacji zwierząt znajdują się pod nadzorem Inspekcji Weterynaryjnej.