W 2025 roku mija 80. rocznica zakończenia drugiej wojny światowej – największego konfliktu zbrojnego, który dotknął niemal cały świat. Do chwili obecnej temat ten budzi zainteresowanie badaczy rozmaitych dziedzin. Tematem wciąż niewystarczająco zbadanym jest historia powrotów więźniarek i więźniów z niemieckich obozów koncentracyjnych znajdujących się na terytorium III Rzeszy.

Jest to pierwsza wystawa pokazująca losy więźniarek po wyjściu z KL Ravensbrück. Zgromadzono na niej wyjątkowe muzealia – pamiątki, które zapakowane w małych paczuszkach czy tobołkach zabrały z obozu i chroniły podczas drogi. Większość eksponatów prezentowanych na wystawie pochodzi ze zbiorów Muzeum Martyrologii „Pod Zegarem”, od wielu lat tworzącego kolekcję ravensbrücką. Te cenne muzealia – dokumenty, grypsy, fotografie, pasiaki, przedmioty artystyczne i inne – zostały podarowane muzeum przez byłe więźniarki i ich rodziny. Bohaterkami i narratorkami ekspozycji są ocalałe, a właściwie ich relacje spisane z przebytej drogi. Uzupełnieniem są zaś wspomnienia najbliższych.

Wystawę wzbogacają relacje filmowe. W rolę bohaterek wcielają się młode uczennice z IV Liceum Ogólnokształcącego im. Stefanii Sempołowskiej w Lublinie, XXVII Liceum Ogólnokształcącego im. Zesłańców Sybiru w Lublinie oraz II Liceum Ogólnokształcącego im. Kamila Baczyńskiego w Świdniku, a także pracownica Muzeum Narodowego w Lublinie.