Projekt skupia się na wielowymiarowej analizie sztucznej inteligencji poprzez pryzmat trzech kluczowych perspektyw: generatywnej, komunikacyjnej i autonomicznej. Każda z tych funkcji stanowi istotny aspekt nowoczesnych systemów AI, które coraz silniej wpływają na różne sfery życia – od technologii i mediów, przez edukację, aż po etykę i społeczeństwo.

• W części generatywnej badany jest potencjał AI do tworzenia nowych treści – tekstów, obrazów, muzyki– oraz konsekwencje tego zjawiska dla twórczości ludzkiej, edukacji i rynku pracy.
• Perspektywa komunikacyjna koncentruje się na zdolności AI do prowadzenia interakcji językowych z człowiekiem, rozumienia kontekstu, emocji i intencji, co ma kluczowe znaczenie dla rozwoju chatbotów, asystentów głosowych i systemów doradczych.
• Z kolei perspektywa autonomiczna analizuje, w jakim stopniu AI może podejmować decyzje i działania bez udziału człowieka – od samochodów autonomicznych po systemy zarządzania.

Projekt ma charakter interdyscyplinarny i ma na celu nie tylko diagnozę aktualnych możliwości sztucznej inteligencji, ale także refleksję nad jej wpływem na współczesną kulturę, komunikację i relacje społeczne.