Wykład dotyczy genezy oraz przebiegu, w tym zasadniczych faz wielkiego przełomu technologicznego, nazywanego często III rewolucją przemysłową. De facto zaczął się już w okresie II wojny światowej, choć na dobre rozpoczął się w latach 50. XX wieku i zakończył informatyczno-elektroniczną rewolucją lat 70. XX wieku. II wojna światowa to czas przyspieszonego postępu naukowo-technicznego. Najnowsze technologie zastosowano w  broni rakietowej i jądrowej, czy systemach radarowych i deszyfrujących. Do tej listy należy dodać chociażby pierwszy antybiotyk (penicylina) i środek ochrony roślin DTT. Rozwinięte na bazie tych wynalazków nowe gałęzie przemysłu w następnym okresie stały się lokomotywami koniunktury. Rewolucja naukowo-techniczna wiąże się przede wszystkim z sukcesami w dziedzinie elektroniki, cybernetyki, energetyki jądrowej, biochemii, kosmonautyki, genetyki i medycyny. Ogromną rolę odegrała automatyzacja – metoda samoczynnego wytwarzania za pomocą sterowania hydraulicznego, elektromechanicznego i pneumatycznego, przyspieszającego pracę na taśmie montażowej. Wraz z pojawieniem się komputerów automatyzacja zyskała nowe możliwości, znalazły one bowiem zastosowanie we wszystkich dziedzinach życia – gospodarce, edukacji i nauce – cywilizacja informatyczna. Wszystko to działo się w warunkach zimnej wojny, tj. bardzo kosztownej i wyczerpującej rywalizacji wojskowo-gospodarczej bloku wschodniego na czele z ZSRR i zachodniego, na czele z USA, w efekcie doprowadzając do upadku i dezintegracji tego pierwszego.