Produkty naturalne, ze względu na znaczną różnorodność chemiczną i biologiczną uważane są za jedno z najważniejszych źródeł nowych substancji leczniczych. Odegrały one kluczową rolę w szczególności w rozwoju leków onkologicznych oraz przeciwdrobnoustrojowych. Historia chemioterapii przeciwwirusowej nierozłącznie wiąże się z rozwojem badań nad lekami przeciwnowotworowymi, zaś krokiem milowym na tej drodze było odkrycie 5-jodo-2′-deoksyurydyny (idoxuridine, IDU). IDU oraz zbliżone analogi nukleozydowe po raz pierwszy pojawiły się w literaturze naukowej jako leki interferujące z procesami syntezy DNA o potencjalnym działaniu przeciwnowotworowym, jednakże szybko zdano sobie sprawę z ich szerszego zastosowania, głównie jako leków przeciwwirusowych. Niestety pierwsze leki przeciwwirusowe, za wyjątkiem tych stosowanych w leczeniu grypy, charakteryzowały się niską selektywnością i znaczącą toksycznością, co znacznie ograniczało ich praktyczne zastosowanie. Dla przykładu, pierwsze inhibitory herpeswirusów, czyli IDU i trifluorotymidyna (trifluorothymidine, TFT), mogły być stosowane jedynie zewnętrznie. Jesienią 1945 roku w płytkich, przybrzeżnych wodach okolic Elliott Key na Florydzie odkryto kilka gatunków gąbek, które nigdy wcześniej nie zostały opisane. Dzięki jednej z tych gąbek, Cryptotethya crypta de Laubenfels (Tectitethya crypta, Tethya crypta), dokonała się rewolucja w leczeniu zakażeń herpeswirusowych. W ramach wykładu przedstawiona zostanie rola produktów naturalnych w rozwoju współczesnej chemioterapii przeciwwirusowej oraz aktualne kierunki prowadzonych badań.