Głównym celem projektu jest edukacja przez zabawę.

Cele szczegółowe to:
Oswojenie dzieci z tematem starości
Pokazanie pozytywnych stron bycia seniorem
Wzbudzenie szacunku i sympatii do osób starszych
Dobra zabawa i integracja uczestników

Zapraszamy dzieci do udziału w wesołym i łatwym quizie o starości! Chcemy pokazać, że starość to nie tylko siwe włosy i okulary, ale także mądrość i ciekawe historie. Wspólnie odkryjemy, dlaczego starsze osoby są ważne w naszym życiu i jak wygląda ich codzienność. Przybliżymy pojęcie starości w aspekcie fizycznym, psychicznym, społecznym, duchowym.

Pytania będą proste i ciekawe. Za każdą poprawną odpowiedź czeka nagroda!

Regulamin:

1. Pytania podzielone są na trzy kategorie – trzy poziomy trudności: łatwe, średnie i trudne.
2. Każdy uczestnik losuje jedno pytanie z wybranej przez siebie kategorii
3. Uczestnikowi przysługuje prawo dwóch „kół ratunkowych”: wymiana losu oraz konsultacja z wybraną przez siebie osobą
4. Za poprawną odpowiedź uczestnik sam wybiera nagrodę. Za odpowiedź na pytanie łatwe – nagroda z puli 1, za odpowiedź na pytanie średnie – nagroda z puli 1 i 2, za odpowiedź na pytanie średnie – nagroda z puli 1, 2, 3.

W świadomości wielu dzieci starość jawi się jako etap życia pozbawiony barw — czarno-biały, smutny, często budzący lęk lub współczucie. Obraz ten, choć zrozumiały z perspektywy młodego człowieka, pozostaje uproszczony i niepełny. W przekazach kulturowych, mediach, a nierzadko również w codziennych rozmowach dorosłych, starość bywa przedstawiana głównie przez pryzmat ograniczeń: fizycznych, poznawczych, społecznych. Dzieci dostrzegają w osobach starszych przede wszystkim ich słabości — siwe włosy, trudności z poruszaniem się, choroby czy samotność. Taki jednostronny obraz prowadzi do powielania stereotypów i może skutkować brakiem empatii, dystansem, a nawet niechęcią wobec osób starszych.

Tymczasem starość, jak każdy etap ludzkiego życia, niesie ze sobą zarówno wyzwania, jak i wartości. To czas refleksji, mądrości, a często również spokoju, wewnętrznego uporządkowania i głębokich relacji międzypokoleniowych. Wiele osób starszych aktywnie uczestniczy w życiu społecznym, realizuje pasje, dzieli się doświadczeniem i stanowi ważne ogniwo rodzinnych więzi. Pokazanie dzieciom tych mniej oczywistych, ale równie istotnych aspektów starości pozwala im budować pełniejszy, bardziej realistyczny obraz tego etapu życia. Edukacja w tym zakresie staje się zatem nie tylko okazją do poszerzenia wiedzy, ale i kształtowania postaw opartych na szacunku, zrozumieniu i wrażliwości.