Punktem wyjścia w proponowanym projekcie jest odniesienie do tradycyjnego, dominującego do niedawna, paternalistycznego modelu relacji lekarz – pacjent, kiedy profesjonalista ze względu na posiadaną wiedzę, przyjmował nadrzędną pozycję wobec pacjenta, podejmował decyzje i oczekiwał realizacji zaleceń terapeutycznych. Opinie pacjenta i jego możliwości dostosowania się do wymagań, były wówczas pomijane lub marginalizowane. W konsekwencji takiej asymetrii, wielu pacjentów nie przestrzegało zaleceń lekarskich ze szkodą dla własnego zdrowia.

W następnej części ukazane zostaną pojawiające się w ostatnich latach przemiany, które sprzyjają kształtowaniu partnerskich relacji pomiędzy lekarzem a pacjentem. W sposób szczególny wyakcentowane zostaną takie zmiany jak:

• dominacja chorób przewlekłych, ściśle powiązanych z realizacją codziennych zachowań a tym samym odpowiedzialnością jednostki za powstawanie i leczenie choroby;
• funkcjonowanie praw pacjenta, do przestrzegania których zobowiązani są jednakowo lekarz i pacjent;
• wzrost poziomu świadomości zdrowotnej pacjentów m. in. ze względu na szeroki dostęp do różnych źródeł wiedzy medyczne np w internecie; konkurencyjność na runku usług medycznych, która sprawia, że wiele instytucji zabiega o pacjentów, oferując wyższą jakość w realizacji oferowanych procedur;
• zmiany w systemie edukacji studentów medycyny oraz lekarzy, które umożliwiają nabywanie i doskonalenie umiejętności komunikacyjnych, szczególnie istotnych w relacji z pacjentem;
• i inne.

Na koniec, przedstawione zostaną korzyści wynikające z zaangażowania pacjenta w proces wspólnego podejmowania decyzji oraz przedyskutowane zostaną na forum grupy, realne możliwości i ograniczenia zastosowania relacji partnerskich w omawianym kontekście.