Warsztat „Niewidoczne Światło” wprowadza uczestników w historię odkrycia promieniowania. Punktem wyjścia jest eksperyment Henriego Becquerela, w którym zwykły kamień pozostawił wyraźny ślad na papierze schowanym w ciemnej szufladzie. To właśnie ten zagadkowy efekt przyciągnął uwagę Marii Curie‑Skłodowskiej. Z ogromną cierpliwością i wytrwałością badała zjawisko, którego nie dało się zobaczyć gołym okiem. Jej praca doprowadziła do sformułowania pojęcia promieniotwórczości i otworzyła nowy rozdział w nauce.

Celem warsztatu jest pokazanie, od czego wszystko się zaczęło, jak wyglądały pierwsze próby zrozumienia niewidzialnego światła i w jaki sposób można oddać ich ducha w bezpiecznej, współczesnej formie. Podczas zajęć nie korzystamy z materiałów promieniotwórczych. Zamiast tego uczestnicy poznają technikę luksografii, czyli tworzenia obrazów poprzez bezpośredni kontakt przedmiotów z materiałem światłoczułym. To metoda, która pozwala poczuć atmosferę dawnych ciemni i zrozumieć, jak rodziły się pierwsze fotograficzne eksperymenty.

W trakcie zajęć uczestnicy wysłuchają krótkiej opowieści o odkryciu promieniowania i życiu Marii Curie‑Skłodowskiej, zobaczą, jak wyglądały dawne praktyki pracy w ciemni, a następnie wykonają własne kompozycje w technice luksografii. Będą mogli eksperymentować z cieniem, kształtem i materiałem, odkrywając, jak przedmioty zostawiają ślad nawet wtedy, gdy nie używa się aparatu.

Udział w warsztacie pozwoli rozwinąć uważność, kreatywność i zrozumienie podstaw działania obrazu. Uczestnicy dowiedzą się, czym było „niewidoczne światło”, jak Maria Curie‑Skłodowska prowadziła swoje badania i jak współcześnie można nawiązać do tamtych odkryć w praktyce artystycznej.

Warsztat nie wymaga wcześniejszej wiedzy ani przygotowania. Wskazany jest wygodny strój, który można bez obaw pobrudzić podczas pracy twórczej. Wszystkie materiały zapewnia organizator.