Choroby cywilizacyjne – takie jak otyłość, cukrzyca typu 2, nadciśnienie czy zaburzenia psychiczne – trudno zrozumieć odwołując się wyłącznie do czynników biologicznych czy indywidualnych wyborów. Badania wskazują, że są one efektem złożonej interakcji między środowiskiem społecznym, stylem życia, technologią, kulturą pracy i organizacją przestrzeni publicznej.

W tym kontekście pojawia się potrzeba nowego, interdyscyplinarnego podejścia – inżynierii życia – który obejmuje projektowanie warunków sprzyjających zdrowiu i dobrostanowi jednostek oraz całych populacji. Wykład stanowi próbę ukazania chorób cywilizacyjnych jako wyzwania nie tylko dla medycyny, ale również dla nauk społecznych, inżynierii środowiskowej, urbanistyki, edukacji i polityki zdrowotnej. Tym samym wystąpienie zachęca do refleksji nad tym, jak wspólne działania specjalistów z różnych dziedzin mogą przyczynić się do tworzenia zdrowszego i bardziej zrównoważonego świata – nie poprzez leczenie skutków, lecz świadome projektowanie codziennego życia.