Współczesne technologie cyfrowe — wirtualna rzeczywistość, modele 3D, fotogrametria, skanowanie laserowe, AI – w połączeniu ze światem Metaversum — radykalnie zmieniają sposób, w jaki możemy poznawać i doświadczać historii.

Metaversum, rozumiane jako immersyjne, wieloosobowe środowisko 3D, staje się prawdziwą Maszyną Czasu, pozwalającą uczniom, studentom, nauczycielom i badaczom nie tylko oglądać przeszłość, lecz także ją badać i  w niej uczestniczyć. Pozwala wejść w przestrzeń minionych epok, poruszać się po nich, obserwować szczegóły i doświadczać wydarzeń w sposób zbliżony do uczestnictwa. Rekonstrukcje starożytnych Pompejów, Rzymu, pola bitwy pod Grunwaldem czy ulic Warszawy z 1944 roku pozwalają uczniom czy studentom przeżywać historię zmysłowo: słyszeć odgłosy erupcji Wezuwiusza, czuć napięcie przed bitwą czy spacerować po płonących barykadach Powstania Warszawskiego.

Wystąpienie pokaże, jak Metaversum staje się nowym medium edukacji historycznej i przestrzeni badawczej. Uczestnicy zobaczą przykłady rekonstrukcji 3D starożytnych miast, immersyjnych muzeów oraz projektów VR, które pozwalają „przenieść się” do przeszłości. Omówione zostaną różnice między historią tekstualną a immersyjną, a także to, jak zmienia się rola ucznia, studenta i badacza — z odbiorcy na uczestnika. W kontekście szkolnym  Metaverse rozwiązuje wiele problemów współczesnej edukacji: ograniczenia budżetowe wycieczek, bariery dostępności dla uczniów z niepełnosprawnościami oraz brak motywacji do nauki „suchej” historii (dat i faktów). Uczniowie zamiast czytać o Kolumbie mogą wspólnie żeglować przez Atlantyk, zamiast uczyć się dat bitew – dowodzić wirtualnymi oddziałami i analizować decyzje taktyczne w czasie rzeczywistym. Na poziomie akademickim otwiera nowe pola badawcze: cyfrową historię czy archeologię, analizę przestrzeni historycznej za pomocą eye-tracking w VR czy studia nad pamięcią zbiorową w środowiskach immersyjnych. Zostaną także  omówione i pokazane kluczowe technologie umożliwiające budowę takich światów.