W 1980 roku zakończyła pracę powołana trzy lata wcześniej przez byłego kanclerza Republiki Federalnej Niemiec Willy’ego Brandt Niezależna Komisja ds. Rozwoju Międzynarodowego pod jego przewodnictwem. Wynikiem prac Komisji był raport pt. North-South – a programme for survival (tytuł polskiego wydania Północ-Południe: program przetrwania), nazywany popularnie Raportem Brandta. Po raz pierwszy dokonano w nim podziału świata na Północ (North) i Południe (South), który to podział przez ponad dekadę współistniał z podziałem na Wschód (East) i Zachód (West), aby następnie w pełni go zastąpić.

Przyjętym w Raporcie kryterium podziału świata był poziom rozwoju gospodarczego i struktura gospodarki (dominujący sektor). Linia oddzielająca obie części nazywana jest linią Brandta. Państwa Globalnej Północy charakteryzują się wysokim poziomem rozwoju gospodarczego mierzonym wysokim produktem krajowym brutto (PKB) na mieszkańca, nowoczesnym, technologicznie zaawansowanym przemysłem, dominującym udziałem trzeciego i czwartego sektora gospodarki (usługi i gospodarka oparta na wiedzy), ale także wysokimi wskaźnikami rozwoju społecznego, takimi jak niska śmiertelność niemowląt, wysoki wskaźnik alfabetyzacji, urbanizacji, oczekiwanej długości życia, powszechny dostęp do wody pitnej. Państwa Globalnego Południa należą do słabo rozwiniętych lub rozwijających się gospodarek o charakterze surowcowym i/lub rolniczym. Występuje w tej grupie wiele problemów społecznych, takich jak wysoka śmiertelność niemowląt, wysoki przyrost naturalny, niższa oczekiwana dalsza długość życia, ograniczony dostęp do wody pitnej, choroby, analfabetyzacja.

Projekt ma na cel przedstawienie genezy Komisji Brandta (w formie wykładowej), graficzne i statystyczne zaprezentowanie współczesnego (po ponad 40 latach) podziału świata na Globalną Północ i Globalne Południe (prezentacja multimedialna). Częścią projektu będzie także dyskusja na temat aktualnych konsekwencji tego podziału.