Spotkanie przy muzyce i słowie z młodymi pianistami, którzy swoją pasję łączą z wizją przyszłości – świadomej, kreatywnej i pełnej możliwości. Dwóch uczniów szkoły muzycznej, będących równocześnie licealistami łączy nie tylko gra na fortepianie – myślą o muzyce jak o projekcie życia. Jak inżynierowie, którzy z precyzją i pasją konstruują swój własny świat dźwięków.

Z jednej strony fascynuje ich wykonawstwo, dyrygentura, kompozycja – świat emocji, ekspresji, sceny. Z drugiej – nagrywanie, reżyseria dźwięku, technologia, sztuczna inteligencja i wszystko, co pozwala muzykę nie tylko tworzyć, ale też utrwalać, przetwarzać i przekazywać dalej. Ich siłą napędową nie jest tylko obowiązek ukończenia szkoły muzycznej, ale głęboka potrzeba szukania – nowych form, znaczeń i narzędzi. Ich droga nie zamyka się w sali prób, lecz prowadzi w stronę zawodu przyszłości, w którym muzyka i technologia spotykają się w imię tworzenia czegoś prawdziwego i poruszającego. Czy już używają i korzystają z nowoczesnych zdobyczy techniki? Czy to pomaga w ich codziennym ćwiczeniu na fortepianie? Czy może zastapić ich w systematycznej pracy nad umiejętnosciami pianistycznymi? Kim są na codzień? Kim chcą być? Czy zostaną projektantami, budowniczymi i odkrywcami muzyki – zarówno tej granej na żywo, jak i tej kodowanej w zerach i jedynkach? Co daje świadomość, że dźwięk to nie tylko brzmienie, ale materiał, z którego można zbudować most między człowiekiem a emocją – między sztuką a nauką? Młodzi artyści podzielą się swoimi przemyśleniami o przyszłości muzyki, o tym, co daje satysfakcję, co inspiruje, co rodzi się z pasji i pracy. Ich przyszłość będzie bogata w muzykę. Pomiedzy wykonywanymi przez Seweryna i Mateusza utworami porozmawiamy, jak wygląda od kuchni zawód muzyka,  jak wygląda dziś myślenie o zawodzie artysty, twórcy i… inżyniera emocji.