Semioza to proces tworzenia znaczeń na różnych poziomach życia. Bakteria E. coli, poruszając się w kierunku obszaru bogatego w glukozę, nadaje sens swojemu środowisku. Dziecko, przytulając się do matki, doświadcza ciepła i bezpieczeństwa – jest to możliwe dzięki świadomości. Kierowca, zwalniając przed znakiem ograniczenia prędkości, odczytuje sens znaków drogowych. W rozmowach z innymi poznajemy siebie nawzajem – nasze zainteresowania, poglądy i uczucia. Język pozwala nam nadawać sens naszym społecznym interakcjom.

Czym jest zatem semiotyka kognitywna? To próba odpowiedzi na pytanie, w jaki sposób tworzymy znaczenia czy sensy w codziennym życiu – innymi słowy, jakie są różne formy semiozy. Semiotyka kognitywna łączy podejścia semiotyki, kognitywistyki i językoznawstwa poznawczego, analizując ludzką aktywność poznawczą na różnych etapach rozwoju.

Punktem wyjścia semiotyków kognitywnych jest nasze subiektywne doświadczenie: jak to jest widzieć zielone liście, wspinać się na szczyt czy odczuwać emocje w kontakcie z innymi. Następnie pytają oni, na ile możliwe jest osiągnięcie intersubiektywności – czyli w jakim stopniu możemy dzielić te doświadczenia z innymi i je komunikować. Metody kognitywistyki pozwalają badać te procesy w sposób empiryczny.

Projekt obejmuje wykład plenarny w języku angielskim, który zostanie wygłoszony podczas Zjazdu Polskiego Towarzystwa Kognitywistycznego. Prelegentem będzie prof. Jordan Zlatev z Centrum Języka i Literatury na Uniwersytecie w Lund. W swoim wystąpieniu wprowadzi on uczestników w problematykę procesów tworzenia znaczeń, tak jak je widzą semiotycy kognitywni.