Wykład dotyczy problematyki wielkiego przełomu technologicznego drugiej połowy XIX wieku, określanego mianem drugiej rewolucji przemysłowej. W związku z tym, iż głównymi jej aktorami były Niemcy i Stany Zjednoczone, to właśnie te państwa w krótkim czasie stały się nowymi potęgami przemysłowymi i gospodarczymi świata, dystansując dotychczasowego lidera, tj. Wielką Brytanię. Silnik spalinowy uruchomił zupełne nowe możliwości w zakresie wydobycia ropy i rozwoju przemysłu petrochemicznego, a przy tym przemysłu motoryzacyjnego. Z kolei elektryczność stworzyła możliwość przenoszenia, magazynowania i dowolnego dozowania energii. Zmieniła dotychczasowe metody wytwarzania dóbr materialnych i przetwarzania surowców, znalazła wszechstronne zastosowanie – do oświetlania, chłodzenia, ogrzewania, przesyłania fal radiowych, poruszania silników i pojazdów szynowych (tramwajów, pociągów). W tym czasie w wyniku postępu technicznego, zwłaszcza dynamicznego rozwoju środków transportu i wykorzystania energii elektrycznej w telekomunikacji zaczął działać system gospodarki światowej. Na piętrach państw i kontynentów powstały trwałe współzależności gospodarcze zwłaszcza w aspekcie rynku towarowego, finansowego i walutowego – I faza globalizacji.