Wzrastanie jest najczulszym wskaźnikiem stanu zdrowia dziecka. Zwolnienie tempa wzrastania często wyprzedza pojawienie się objawów poważnych zaburzeń, między innymi chorób przewlekłych czy zmian strukturalnych OUN. Niedobór wzrostu jest poważnym problemem w życiu każdego człowieka. Szczególnie emocjonalnie jest to odbierane w dzieciństwie i może prowadzić do przewlekłej frustracji i poczucia własnej niepełnowartościowości. Dzieci zgłaszających się do lekarza z powodu niedoboru wzrostu to w większości przypadków dzieci zdrowe, nie wymagające leczenia, które jako osoby dorosłe osiągają wzrost średni lub niski, ale mieszczący się w granicach szerokiej normy. W przypadku niskorosłości wywiad rodzinny ma duże znaczenie. Powinien zawierać dane dotyczące wzrostu rodziców, dziadków, rodzeństwa, występowania niskich osób w dalszej rodzinie, z uwzględnieniem zaburzeń proporcji ciała, przebiegu wzrastania i pokwitania rodziców. Wpływ na wzrost i rozwój dziecka mają: układ hormonalny, ośrodkowy układ nerwowy, układ immunologiczny, czynniki środowiskowe, czynniki genetyczne, sprawność układów i narządów, ogólny stan zdrowia, stan odżywienia organizmu. Za niskorosłe należy uznać każde dziecko, którego wysokość ciała znajduje się poniżej 3 centyla lub jest <-2SD od średniej dla płci i wieku. W wielu krajach, w tym w Polsce, z definicji opartej na systemie centylowym niedobór wzrostu rozpoznaje się u 3% populacji w okresie rozwojowym.

W czasie dzisiejszego spotkania sprawdzimy:

1) czy omawiany problem dotyczy któregoś z uczestników naszego spotkania

2) sprawdzimy, czy wasz wzrost mieści się w normie wieku

3) zapoznamy się z oceną tempa wzrastania na siatkach centylowych

4) porozmawiamy z pacjentami naszej Kliniki z niskorosłością.