Pomimo rozwoju medycyny, występowanie ran niegojących się stanowi w dalszym ciągu istotny problem medyczny na całym świecie. Rany te charakteryzują się złożonym obrazem klinicznym oraz zróżnicowaną etiologią. Najczęściej są wynikiem chorób przewlekłych, takich jak cukrzyca, niewydolność żylna, miażdżyca czy odleżyny. Ich leczenie jest trudne i wymaga indywidualnego podejścia, uwzględniającego zarówno terapię miejscową, jak i ogólnoustrojową. Brak odpowiedniego leczenia może prowadzić do powikłań, w tym infekcji, a nawet amputacji. Skuteczna terapia ran przewlekłych opiera się na usuwaniu martwej tkanki, kontroli zakażenia oraz utrzymaniu odpowiedniego środowiska wilgotnego. Do ran niegojących się zaliczamy zespół stopy cukrzycowej, owrzodzenia, odleżyny i oparzenia. Są to rany których czas leczenia przekracza 8 tygodni.

Istotnym problemem utrudniającym skuteczną terapię ran niegojących się jest ich kolonizacja przez różnego rodzaju drobnoustroje. Z tego względu w procesie ich leczenia zaczęto wykorzystywać opatrunki wzbogacone o aktywne  jony srebra (Ag+), które wykazują silne właściwości przeciwbakteryjne niezależnie od rodzaju patogenu.

Opatrunki ze srebrem mają silne właściwości przeciwbakteryjne, dzięki czemu skutecznie zapobiegają infekcjom i wspomagają leczenie ran, zwłaszcza przewlekłych. Srebro działa na szerokie spektrum drobnoustrojów, w tym na szczepy oporne na antybiotyki. Działanie jonów Ag+ polega na hamowaniu procesu oddychania komórkowego, replikacji i denaturacji białek oraz wzrostu przepuszczalności błon komórkowych patogenów. Dodatkowo, opatrunki te pomagają utrzymać wilgotne środowisko w ranie, co sprzyja procesowi gojenia. Są również dobrze tolerowane przez pacjentów i mogą zmniejszać częstotliwość zmiany opatrunków, co poprawia komfort leczenia. Istotny wpływ na efektywność opatrunków ze srebrem ma czas stosowania i stężenie jonów oraz budowa ściany komórkowej bakterii.