Urazy część twarzowej czaszki stanowią istotny problem kliniczny i cywilizacyjny. Ich odsetek z roku na rok stale rośnie, a sprzyja temu wzrost długości i tempa życia, zwiększenie uprzemysłowienia, mechanizacji, narastający ruch pojazdów i pieszych, jak również wzrost agresywnych zachowań w kontaktach międzyludzkich. Statystyki prowadzone w Polsce i na świecie na pierwszych miejscach wśród przyczyn urazów tego obszaru wymieniają wypadki komunikacyjne, pobicia, wypadki w pracy oraz podczas uprawiania sportu. Częstym i dodatkowym czynnikiem sprzyjającym urazom jest spożywanie alkoholu zarówno przez poszkodowanych, jak również ich sprawców.

Złożona i skomplikowana budowa anatomiczna i funkcjonalna czaszki twarzowej, obecność istotnych dla życia narządów, bezpośrednie sąsiedztwo dużych naczyń krwionośnych oraz ośrodkowego układu nerwowego wielokrotnie w przypadkach rozległych urazów wymaga zaangażowania w proces leczenia wielospecjalistycznych zespołów medycznych. Istotny w tych przypadkach jest również aspekt estetyczny wynikający z eksponowanej pozycji twarzy oraz negatywne oddziaływanie następstw urazów na psychikę. Wielokrotnie pociąga to za sobą znaczne koszty społeczne i ekonomiczne tak dla poszkodowanego, jak również stanowi problem dla systemu opieki zdrowotnej. W celu ich ograniczenia niezbędne są działania profilaktyczne obejmujące szeroko pojętą edukację społeczną w zakresie bezpieczeństwa i higieny pracy, ruchu drogowego oraz uprawiania sportów. Ważny aspekt profilaktyki stanowi również dobrostan psychofizyczny społeczeństwa, tak ostatnio naruszony przez pandemię wirusa SARS-CoV-2.

W naszej prezentacji chcemy przedstawić państwu wybrane urazy czaszki twarzowej mieszkańców makroregionu lubelskiego leczonych w Klinice Chirurgii Szczękowo-Twarzowej Uniwersytetu Medycznego w Lublinie ze zwróceniem szczególnej uwagi na etiopatogenezę i postępowanie kliniczne, w tym stosowaną diagnostykę, zasady postępowania terapeutycznego oraz obserwowane skutki społeczne i ekonomiczne.