Biologicznie czynne substancje pochodzenia naturalnego, zarówno te znane od wielu lat, jak i odkryte niedawno, cieszą się zawsze dużym zainteresowaniem. Dotyczy to także produktów pszczelich ze względu na ich wszechstronne właściwości lecznicze. Termin apiterapia pochodzi od łacińskiego słowa apis (Apis mellifera) czyli pszczoła miodna.

Apiterapia jest to dział medycyny niekonwencjonalnej, w którym do celów profilaktycznych i leczniczych oraz podczas rekonwalescencji, wykorzystywane są produkty pszczele, takie jak miód, pyłek, pierzga, propolis, jad pszczeli, mleczko pszczele. Są one znane i wykorzystywane od kilku tysięcy lat, jednak dopiero w ostatnim trzydziestoleciu apiterapia stała się przedmiotem udokumentowanych badań naukowych. Zainteresowanie apiterapią i jej rosnące rozpowszechnienie jest w tej sytuacji w pełni uzasadnione, przede wszystkim ze względu na niemal całkowite bezpieczeństwo jej stosowania. W ostatnich latach pojawiło się nie tylko wiele nowych leków pochodzenia pszczelego, lecz także nowe poglądy na temat roli produktów pszczelich w przeciwdziałaniu procesom patologicznym organizmu. Powstały też nowe hipotezy dotyczące regulacji tych procesów i mechanizmów ich modyfikacji podczas doświadczalnej lub praktycznej apiterapii.