Celem projektu jest zapoznanie uczniów szkoły średniej z popularnym na amerykańskim rynku czytelniczym gatunkiem książek jakim są pamiętniki/opowieści o ulubionych zwierzętach domowych (pet memoirs). Jest to podgatunek „autobiografii rodzinnej”, wychodzący naprzeciw czytelniczemu zapotrzebowaniu na prawdziwe historie o ludziach i ich zwierzętach, który pojawił się pod koniec XX wieku. Jego rosnąca popularność jest z pewnością dowodem niezwykłego „awansu społecznego” zwierząt towarzyszących, z jakim mamy do czynienia w kulturze i społeczeństwie amerykańskim. Książki tego rodzaju są zazwyczaj pisane przez ludzi, którzy nie są profesjonalnymi pisarzami, ale są lub byli właścicieli psów i kotów ( niekiedy także innych gatunków zwierząt domowych). Dla autorów pamiętników to właśnie relacja ze zwierzęciem – a nie z bliskim człowiekiem – staje się na tyle znacząca, by opowiedzieć o niej w książce.

Książki tego rodzaju wykorzystują podobny schemat fabularny, zazwyczaj przedstawiając wspólne życie od pierwszego spotkania aż do śmierci podopiecznego. Opisywane w nich psy, koty, rzadziej inne gatunki zwierząt, pełnią tradycyjne role przyjaciół, towarzyszy, „zastępczych dzieci”, a niekiedy stają się także obiektem domowych obserwacji naukowych. Przede wszystkim jednak są postrzegane jako katalizator zmian w życiu człowieka. Motyw niezwykłego pupila, który swoją obecnością i miłością zmienia człowieka na lepsze, wskazuje właściwą drogę postępowania, ratuje go przed życiową stagnacją, rozpaczą, załamaniem nerwowym, a nawet śmiercią, można potraktować jako jeden z wyznaczników konwencji gatunkowej. Popularność tego typu literatury wśród czytelników wynika przede wszystkim z faktu, że są to zawsze opowieści z pozytywnym przesłaniem. Ponadto, autorzy pamiętników prowadzą domowe „studia nad zwierzętami”, które znacząco wpływają na ich tożsamość i myślowe horyzonty. Dzielony ze zwierzętami dom staje się swoistą strefą kontaktu, miejscem przenikania się „języków”, modyfikowania postaw, negocjowania władzy. Autentyczne mentalne i emocjonalne zaangażowanie obydwu stron we wzajemne poznawanie się przynosi autorom pamiętników poczucie łączności ze światem zwierząt.

Chociaż we współczesnej amerykańskiej memuarystyce trudniej byłoby wyróżnić typowo męskie czy typowo kobiece relacje ze zwierzętami towarzyszącymi płeć autora wpływa na zakres tematyki poruszanej w pamiętnikach i warunkuje rodzaj doświadczeń, jakie mogą stać się udziałem autora czy  autorki.  Mężczyźni chętnie piszą o więzi, która tworzy się w działaniu: podczas polowania, zajęć gospodarskich czy rozwijania rodzinnej firmy. Z kolei w memuarystyce kobiecej mocniej akcentowane są relacje opiekuńcze, quasi-macierzyńskie czy też więzi wynikające z  biologicznego podobieństwa osobników płci żeńskiej. Opisywane w pamiętnikach rodzinne rytuały i praktyki związane ze społeczną  instytucją domowego ulubieńca można naturalnie interpretować jako przejaw nadmiernej antropomorfizacji, niekiedy nawet idealizacji zwierzęcia. Jednak, co warto podkreślić,  autorom znakomitej większości pamiętników udaje się uniknąć naiwnego uczłowieczania, bliższa jest im perspektywa „antropomorfizmu krytycznego”, który zakłada odczytywanie zachowania, mowy ciała, gestów, spojrzeń zwierzęcia w kontekście wiedzy, potocznej i naukowej o danym gatunku, jego etologii i psychologii.

Po części wykładowej w języku angielskim ( ok 25 min), w której na konkretnych przykładach zostanie przedstawiona specyfika amerykańskich opowieści o ulubionych zwierzętach domowych ich konwencje gatunkowe zaplanowano przeprowadzenie warsztatów z pisania krótkiego opowiadania o domowym ulubieńcu (w typie pet memoir), co będzie okazją do  powtórzenia słownictwa związanego z petkeeping oraz czasów używanych w narracjach. Uczniowie będą pracowali indywidualnie lub w parach, tworząc w języku angielskim opowieść wg. pewnych ramowych wytycznych podanych przez prowadzącą warsztat. Następnie wszystkie opowiadania zostaną wyeksponowane w  sali a uczestnicy będą mogli zagłosować na najciekawsze a nich.